domingo, 26 de xaneiro de 2014

Roscón de reis

Canto tempo sen escribir no blog! Case dous meses desaparecida... Uf!!
Pero aínda que sexa un pouco tarde, creo que para retomar a actividade agora que comeza o ano novo, esta é a receita máis apropiada: Roscón de Reis.
Teño probado varias receitas, e aínda que estaba bastante contenta coa última que atopara, creo que a partir de agora sempre optarei por esta da web Webos Fritos.
Unha auténtica maravilla. A cantidade de masa da para unha rosca grande (moi grande) ou para dúas dun tamaño máis que xeitoso. De feito eu optei por esta opción de facer dúas, e quedaron moito millor.





 Ingredientes:

      Para a masa nai:

  • 70 gramos de leite enteira
  • 10 gramos de levadura fresca de panadería
  • 1 cucharadiña de azucre
  • 130 gramos de fariña de forza
     Para a masa:
  • 60 gramos de leite enteira
  • 20 gramos de levadura fresca de panadería
  • 450 gramos de fariña de forza
  • 2 ovos medianos
  • 70 gramos de manteiga
  • 25 gramos de auga de azahar (eu púxenlle 15 de auga de azahar e 10 de anís)
  • 1 pizca de sal
  • 120 gramos de azucre, aromatizados coa raiadura de medio limón e de media laranxa
  • Raiadura de medio limón e de media laranxa.
      Para a decoración:
  • Froitas confitadas e guindas (poñer as froitas ao gusto)
  • Ovo batido
  • Azucre humedecido cunhas gotas de auga (eu puxenlle anis, en vez de auga)
  • Améndoa laminada

Receita:

-Comezamos coa masa nai. Templamos os 70 gramos de leite (que esté templada, non fervendo nin demasiado quente) e desfacemos os 10 gramos de levadura fresca. Cando esté ben diluída a levadura, agregamos tamén a cucharadiña de azucre e os 130 gramos de fariña e amasamos. Este amasado non require gran traballo. Básicamente é misturar os ingredientes ata que estén ben combinados, e cando esté, facemos unha bola.
-Collemos un bol con auga temperada e meteremos a bola feita anteriormente nela. A bola comezará a coller algo de aire, e uns 10 minutos despois comezará a flotar. IMPORTANTE: Non pasarse coa temperatura da auga. Ten que estar simplemente templada, tampouco moi moi quente, pois senón a masa non serivirá. E tamén importante retirar a bola cando esté flotando na auga. Non deixala tempo de máis, pois tamén se pode estropear. Cando flote, retirala da auga e poñela nun platiño.

-Continuamos coa masa. Temperamos o leite e desmenuzamos nel o resto da levadura (os 20 gramos).
-Tamizamos a fariña nun bol amplio. Engadímoslle os ovos algo batidos, o azucre aromatizado, a manteiga, a pizca de sal, auga de azahar e o anís, as raiaduras do medio limón e da media laranxa, o leite coa levadura e a bola de masa nai
-Aconsello ir incorporando os ingredientes nesta orde, e aínda non o amasado de todo farase ao final, pode resultar máis sinxelo ir misturando un pouco cada vez que incorporas un novo ingrediente.

-Misturar todo de forma enérxica. Eu non teño amasadora, así que fíxeno a man, e aínda que deu traballo, pois debo decir que o resultado foi moi bo. Poñemos a masa na mesa de traballo, e aceitamos ben as mans para comezar a amasar.
Para amasar este tipo de masas que deben levedar bastante, o método Bertinet é perfecto. É cansado, porque dependendo da masa podo precisar entre 10 e 20 minutos de amasado, pero bueno... sempre podes amasar e facer pausas cada 5 minutos ou así. Eu téñoo probado con máis recetas, e o certo é que aínda que tampouco teño a técnica moi moi ben dominada, aínda que só se lle aplique á masa uns minutos deste amasado, agradécese.


-Cando vexades que a masa está elástica, facer unha bola e deixala levedando, ata que duplique o tamaño. Para que as masas despois queden ben esponxosiñas e non se baixe o levedado, o mellor opción é non apurar o levedado. Se queremos que unha masa levede rápido, se lle aplicamos calor, farao moito máis rápido, pero esta non é millor opción, xa que despois corremos o risco de que cunha lixeira brisa ou cambio de temperatura se nos baixe a masa. ¿Que facer entón? Que a masa levede en frío. Ou ben a gardamos na neveira ou nunha habitación fresca. Este levedado é moito máis lento, pero vale a pena agardar.
Eu o que fago é facer este traballo de amasar pola tarde ou tardiña e déixoa levedando en frío toda a noite.
-Ao día seguinte, divido a masa en dúas partes iguais e con cada unha delas facemos unha rosca.
-Amasaremos un pouquiño máis a masa, para quitarlle o aire, e dámoslle a forma de roscón. Cubrímolos roscóns cunha bolsa de plástico, para que non se reseque, e deixámolos levedar de novo. Nesta ocasión don 2 horas ou 2h30 será suficiente.
A poder ser, cando formemos o rosco, deixarémolo levedando xa sobre papel de forno e na bandexa na que irá ao forno, para non andar movendo moito a masa.

-Pasadas as 2 horas, prequentamos o forno a 200º, e mentras imos pintando o roscón moi suavemente, con ovo batido, e adornamos co azucre coas gotiñas de anís, coas froitas confitadas e coa amendoa laminada.

-Forneamos uns 12 ou 15 minutos, baixamos a temperatura a 180º e deixámolo 8-10 minutos máis (Ollo coa temperatura do forno. Na receita de Webos Fritos pon algo máis de temperatura, pero o meu forno quenta moito, e sempre teño que poñerlle un pouco menos de calor do que recomendan as receitas ou deixalas menos tempo)
Se vemos que nos 10 últimos minutos xa o temos moi tostado pola parte de arriba, podemos tapalo con papel de aluminio, para que se siga cocendo pero non tostando.

Deixámolo enfriar e.... listo para comer!


Se queredes meterlle a figura do rei e a faba (xa que é roscón de reis...) teremos que envolvelas nuns cachiños de papel de aluminio, e meterémolas pola parte de abaixo da masa, con coidado xusto despois de darlle forma ao roscón e deixalo levedar as 2 horas. Facer esto con moito coidado. Creo que é preferible que se vexa un pouco a figura por abaixo que arriscarse a que a masa se afunda e non levede nos sitios onde poñas as figuras.



E por suposto, para os máis larpeiros, podedes deixar enfriar a rosca de todo e abrila ao medio para facerlle un recheo de nata. Se optades por esta opción, as figuriñas xa as podedes deixar directamente sobre a nata.

Recomendación musical:Unha vez máis, nen vou a explicar o porqué desta recomendación... :-)

Ningún comentario:

Publicar un comentario